ANGST

 

Denken in een Tekort

Ik wil mijn visie delen over ANGST, ANGST is een bijzonder sterke emotie, in principe is deze vergelijkbaar met LIEFDE, alleen is de ANGST de tegenovergestelde emotie. Dit is ook gelijk de kern van mijn betoog : Waar alleen liefde is geen angst en vice versa.

 

Dus is mijn optiek het doel van het streven van elke individu om een zo hoog mogelijk LIEFDE gehalte in zijn/haar leven te ervaren. Door het ervaren van liefde zal angst langzaam verdwijnen.

 

Natuurlijk is het niet zo dat als je op het dak van het gebouw van Nationale Nederlanden staat en over de rand naar beneden kijkt dat de angst simpelweg verdwijnt door je hart met liefde te vullen/vervullen ( zo simpel is het ook weer niet!).

 

Hoe werkt het dan wel? Tja, dat is een heel lang verhaal, waar meerdere boeken over vol zijn geschreven, die vaak ook niet tot een heel practische oplossing komen!

 

In mijn optiek is het zo dat je als kind, wanneer je geluk hebt of zeer veel geluk hebt, een jeugd ervaart met zeer liefdevolle, begripvolle, ondersteunende, enthousiasmerende, opbouwende, helpende, stimulerende, compassievolle, altijd tijd voor je hebbende, verzorgende ouders. Wanneer dat het geval is en wanneer je bredere omgeving ook vol liefde, zorg, steun, hulp, bescherming, uitdaging, begripvol, rechtvaardigheid, moed, wijsheid etc. Is dan zul je zeer waarschijnlijk zonder veel angst door het leven gaan, en een redelijk ontspannen leven leiden -het super fantastische angstvrije leven. Alleen is dit slechts voor zeer weining mensen daadwerkelijk weggelegd.

 

Dus geldt voor de meeste mensen dat hun jeugd niet helemaal perfect is/was. Hierdoor wordt de basis gegeld voor een angstige volwassene.

 

ANGST is in mijn optiek het emotioneel ervaren van ongemak die voort komt uit een gepercipieerd emotioneel, fysiek, mentaal, sociaal, financieel etc.tekort. Je hebt het idee/gevoel/emotie dat je niet groot/sterk ( mentaal/fysiek) om de ontstane situatie voldoende het hoofd te bieden.

 

Als je als baby in je eerste levensjaar met onvoldoende liefde door je moeder bent omgeven, dan is de kans groot dat je later angstig(er) zult zijn. Deze fase in je leven gaat grotendeels onderbewust voorbij, maar heeft een bijzonder significante invloed op je vertrouwen in de wereld - door de overvloedige, altijd aaanwezige en afroepbare onvoorwaardelijke en authetieke die je moeder je gaf - of zou moeten geven - ben je geconditioneerd om het zelfde vertrouwen in de grote buitenwereld te stellen, en treed je vol zelfvertrouwen en wederzijds menselijk vertrouwen de ander(en) in het leven tegemoet.

 

Wanneer de liefde in het eerste jaar en de daarop volgende jaren niet zo overweldigend was en niet onvoorwaardelijk en niet altijd afroepbaar, dan heb een grotere uitdaging om de wereld toch met vertrouwen tegemoet te treden. Je bent angstiger, je bent niet vol vertrouwen in de ander, je twijfelt, je bent niet zeker van de goede afloop, of de goede bedoelingen...

 

Die angst is iets om aan te werken, het is niet zo dat deze sociale/maatschappelijke angst snel en makkelijk vermindert kan worden, maar je kunt er wel aan werken om je eigen sterkte te vergroten.

 

HOE ANGST TE OVERWINNEN?

 

Dat is een moeilijk en langdurig traject! En niet iets dat je in een weekend met een coach even overwint! Maar dat betekent niet dat je het niet kunt, het betekent alleen dat je je moet voornemen om hier veel tijd, energie en LIEFDE in moet investeren om het te doen slagen.

 

Natuurlijk is het verstandig als je heel angstig bent om professionele hulp te zoeken - RIAGG, GGD, Psycholoog, Psychiater -alleen deze professionals kunnen je volledig begeleiden in een traject en je hulpmiddelen aanreiken om het structureel en duurzaam te overwinnen.

 

 

File:UK Flag Wavy.jpg

Doordat ik geen expert ben op het gebied van angst heb ik deze informatie verzameld.

 

Natuurlijk zijn de boeken hieronder een goede start om te werken aan het verminderen van de angstgevoelens en het belemmerende effect hiervan op je dagelijks handelen.

 

Het blijkt dat er 5 basis angsten zijn , wanneer je deze onder controle hebt, wordt je leven een stuk aangenamer en ontspannender.

 

De angst voor volledige extinctie/de angst voor complete wegvaging, ophouden te bestaan. Dit is een meer fundamentele manier om uiting te geven aan het daadwerkelijke gevoel/gebeurtenis, dan alleen maar zeggen dat de angst voor de dood aanwezig is ( iets wat door velen als een van de grootste angsten wordt ervaren, maar uiteindelijk niet meer is dan een overgang van de ene staat naar de andere staat, van wel leven, naar niet leven, van zijn naar niet zijn.)

 

Vanuit een filosofisch perscpectief kan je zelfs stellen dat de dood een aangename zijnsverandering is, omdat het ons verlost van de zware opgave die het leven heet. Het leven is op een gegeven moment ten einde, waarna de dood volgt. De dood is niet iets tegennatuurlijks, maar iets inherent verbonden aan het leven, het is de zijnsverandering die optreed, nadat eerst geboorte is opgetreden –andersom wordt niet vaak gemeld. Voor veel mensen is de dood eng, naar , vreemd, omheil-spellend, onduidelijk, angstaanjagend, verschrikkelijk, naar, mysterieus, religieus...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Alleen ligt het probleem niet in de dood zelf, maar in de acceptatie van het fenomeen op zich. Het fenomeen wordt uit het bewustzijn geweerd en niet meer toegelaten totdat de dood zich aankondigd –altijd op een ongepast moment! Tja en wat dan, dan is er geen ontkomen meer aan, maar vaak wordt (zeer) sterk vluchtgedrag ontwikkelt, wordt de situatie gebagatelliseerd, (gehele of gedeeltelijke ) ontkenning van de situatie, etc.

 

Volgens de schrijver van de 5 basis angsten is het idee dat de individu ophoud te bestaan, dat de persoon die was, niet meer zal zijn, dat er geen fysieke en mentale prikkels meer zullen zijn, dat je niet meer bij de levende, liefhebbende mensen zult zijn, dat je naar een andere dimensie zult gaan en daarmee wordt losgekoppeld van alles wat je dierbaar is/was, roept een primaire zijnsangst op ( primal fear of existence). Het is een heel natruulijke angst , het is een gezonde angst, een onvermijdelijk angst, een angst die ons in leven houdt, en ons afhoud van het doen van gevaarlijke, levensbedreigende activiteiten (onder normale omstandigheden).

 

Eerst kon ik geen goed advies geven over de dood, omdat het elk individu, dus ook mij, raakt, en dus ook mij –zij het beperkt– vervult van angst en een sterk gevoel van onrust, onbestendigheid, van verlies vooral! Maar als je de mogelijkheid hebt om meer rationeel over het fenomeen dood na te denken, en bijvoorbeeld een lijstje te maken met de positieve kanten er van ( naast een lijst met de negatieve kanten er van, dan ontdek je dat het uiteindelijk makkelijker is om de angst die er aan verbonden is te verminderen tot een acceptabel niveau) Want het is niet goed om totaal geen angst te hebben -dus een zekere angst voor het ophouden te bestaan het ophouden te existerenis zeker gewenst.

 

Want het dier dat mens heet heeft angst nodig als sturing in zijn/haar leven. Alleen is het de kunst om deze in toom te houden. Wanneer een je schaal van  -10  tot +10 is het de uitdaging om steeds rond het 0-punt te balanceren. Ja soms zijn er uitschieters, en dat is prima, Alleen is het wenselijk voor een ontspannen en gebalanceerd leven de extremen te verminderen - die kosten heel veel energie die niet voor andere activiteiten kan worden gebruikt!

 

Aristoteles zij : Het niet onderzochte leven is niet het leven waard.

 

Ik zou dit willen omschrijven naar : de niet onderzochte angst is niet een waardevolle angst. Door je angsten op te schrijven kan je ze onderzoeken en beoordelen ( en veel later verminderen). Ook kan je ze delen met anderen die misschien behulpzaam kunnen zijn.

 

Als je angst een meer gematigd karakter heeft, kan je zelf er veel aan doen om het te verminderen.

 

Natuurlijk is het verstandig om er met andere mensen over te praten, maar door je angst(en) te onderzoeken zal je ontdekken waar de basis van je angst ligt. Door op papier te zetten/schrijven waar je angstig wordt, waarom je angstig wordt, wat er aan vooraf gaat, welke bijzondere omstandigheden er zijn, wat er op volgt, wie of wat verantwoordelijk is dat je je voelt zoals je je voelt, om dan lang langere tijd alle situaties te analyseren - mogelijk samen met een professional - om samen vast te stellen waar de structurele elementen liggen in je angst(en).

 

Op basis van de analyse van je angsten kom je toch inzicht welke mechanismen er schuilgaan achter je angst(aanvallen)/gevoelens. Wanneer je een beter begrip krijgt van de oorsprong van je angst kan je ook beter begrijpen waar de oplossing ligt voor het gevoel.

 

Belangrijk om te realiseren is dat angst een emotie is, net als liefde dat is, net als blijdschap, geluk... Er is dus geen fysieke koppeling tussen je angst en de wereld, het is een mentale representatie van het wereldbeeld, jouw rol hier in, de onbalans die je hierdoor ervaart en de angst die ontstaat als een emotie die een perceptie van onvermogen is , de actuele ervaren situatie te volle tevredenheid te kunnen oplossen.

 

In mijn optiek zijn angsten niet minder dan een emotionele reflectie van de individu ten aanzien van het ontbreken van noodzakelijke competenties ( zowel mentaal als fysiek als sociaal als financieel ) die het mogelijk maken de gepercipieerde situatie positief te kunnen doorstaan en zelfs overwinnen.

 

De tweede belangrijke basis angst is de angst van verminking ( van het lichaam). Waarbij het er om gaat dat wij een enorme angst hebben om essentiele onderdelen van het lichaam te moeten opgeven of erger nog dat ze met geweld van ons lichaam worden verwijderd.

 

De angst om immobiel te worden, geheel of gedeeltelijk verland, de gedachte dat ons lichaam niet meer compleet zal zijn, dat de integriteit van ons lichaam wordt aangetast, doordat we bijvoobeeld een long, nier, alvleesklier moeten afstaan om medische redenen, het afgezette been ivm ontstekingen etc.

 

Vervult ons met enorm sterke emoties, die tot langdurige psychologische stressfactoren kunnen leiden. De angst voor spinnen, slangen, krokodillen, leeuwen, hagedissen en andere dieren zou hier aan gerelateerd zijn.

 

Net als bij de eerste angst -voor de dood/niet meer zijn -  geldt ook hier dat deze angst evolutionair is ingebakken. De individu is tot doel van de gemeenschap/de groep, wanneer de individu niet meer volwaardig/compleet is, dan neemt zijn/haar waarde voor de groep af. Ook zullen de overlevingskansen van de individu afnemen in mate waarin de integriteit van het lichaam is aangetast. Dus vanuit evolutionair oogpunt is het zeer gewenst –zelfs van levensbelang– dat lichaam zijn integriteit behoudt en dat er dus geen belangrijke lichaamdelen hun functie verliezen of verwijderd worden.

 

Ook neemt de aantrekkingskracht van het individu op de anderen uit de groep af, waardoor de kans op voortplanting afneemt, nog een reden om zorgvuldig met je lichaam om te gaan. Daarom is zelfbeschermend gedrag geconditioneerd in het brein, en wordt versterkt door de opvoeding door de ouders.

 

De derde grote angst is het verlies van autonomie

De angst houdt in dat je zeer sterke emoties ervaart die gerelateerd zijn aan het –vaak illusoire idee– dat je volledig verlamd bent/wordt, dat je (sterk) beperkt ben in je bewegingsruimte, ingepakt, ingeklemd, opgesloten, volledig overdekt, of volledig gecontroleerd door oorzaken buiten jezelf.

Het meest bekende voorbeeld is claustrofobie, relatieangst, etc.

Deze angst kan enorm sterk zijn en dus zer sterke negatieve emoties opwekken die je vervolgens totaal verlammen of totaal in paniek laten geraken.

Ook deze angst heeft een evolutionaire component, als je kijkt naar het opgesloten zijn in kleine ruimten. Vanuit het perspectief van de levensdrang van de individu, de oerdrift tot overleven, schakelt de Hypothalamus ( hersengedeelte ) alle hormonengeneratoren aan, om de individu maximaal te mobiliseren tot het ondernemen van actie zodat het voortbestaan van het individu wordt gewaarborgd.

 

Alleen kunnen deze stress reacties leiden tot een ogenschijnlijk niet rationeel, vaak sterk irrationeel gedrag, wat door andere mensen als sterk onnatuurlijk wordt ervaren, met als gevolg dat de individu die dit gedrag vertoond mogelijk buiten de groep wordt geplaatst.

 

Oplossingen voor deze angst? Dat is niet makkelijk! Het is een zeer primaire angst met sterke emotionele componenten.

Wenselijk zou zijn om met een erkend psycholoog deze ervaringen te bespreken en te onderzoeken welke onderliggende psychologische systemen dit gedrag beinvloeden, vaak is het namelijk zo dat de psyche zich als een waterbed gedraagt, emoties op een vlak resulteren in emoties op een ander vlak, vooral sterk onderdrukte emoties binnen een heel ander terrein, leiden ogenschijnlijk volkomen ongerelateerd tot sterke negatieve emoties in een ander gebied—die beide volledig losstaan van elkaar - maar elkaar dus wel beinvloeden - meestal via een onbewust psychologisch systeem.

 

Ook hier geldt: onderzoek je angst, schrijf alles wat je ervaart, denkt, voelt, zegt etc. Op een notitieblok, om dit later –liefst enkele dagen later - opnieuw te lezen en met een meer rationele blik te beoordelen. Om daarna op papier te zetten welke zaken je zou kunnen verbeteren, veranderen, of minder sterk ervaren.

 

Gaat het hier direkt van over? Nee, absoluut niet! Angsten zijn bijzonder taaie fenomenen, die soms je hele leven bij je blijven! Maar dat betekent niet dat het hopeloos is, het betekent dat je er vaak tijd aan zult moeten besteden, en moeten zoeken naar oorzaken en manieren om de angst te temmen ( dus niet op te lossen of negeren of ontkennen).

Ja temmen, dit is een bewust gekozen term. Het temmen van je emoties is een bijzonder effectieve manier van omgang met je psychologische zelf.

 

Waar het vaak misgaat—bijvoobeeld— bij het afvallen/lijnen dat er wordt gekozen voor een crash-dieet. Tja denkt het lichaam na 4-8 weken... OK jij hebt mij compleet genegeerd, je hebt mij totaal uitgehongerd, je hebt mij mihandelt... En nu ben ik weer aan de beurt...en voila de verloren kilos zitten er weer snller aan dan dat ze er vanaf waren gegaan...een hele vervelende constatering, en voor velen de volgende start van een dieetprogramma....

 

Het lichaam en de geest werken samen, ze zijn een eenheid. Als je je lichaam straft zal je geest/je gedachten/je ik/je psyche dit registeren en vice versa. Je kunt niet zomaar je lichaam beschadigen zonder ook je geest te beschadigen! Wees lief voor je lichaam, wees lief voor je geest.

 

Eigenlijk geldt voor alle angststoornissen dat deze, wanneer deze serieus zijn en persisteren (aanhouden) dat professionele hulp gewenst is. Wanneer deze sessies zijn afgerond kan je meer gebalanceerd omgaan met je angst(en). Ze zullen nooit helemaal weg gaan, maar je bent wel in staat om er meer rationeel mee om te gaan, daar gaat het om. Probeer jezelf sterker te maken.    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je angst een

ANGST ( Denken in een Tekort )

 

Positieve Psychologie & Filosofie

Een persoonlijke visie