Unificatie der Humaniteit Hypothese

Unificatie

der

Humaniteit

 

Unification hypotheses of Humanity

 

Dhr. Frank Furedi -hoogleraar sociologie aan de universiteit van Kent- geeft in een artikel in de Intermediair - 18.02.2010,#7, http://www.intermediair.nl , http://www.intermediair.nl/epaper/2010/07/index.html#/24/  - aan dat we actueel niet in een kennismaatschappij, maar daadwerkelijk in een informatiemaatschappij leven. Wat aangeeft dat wij als maatschappij nog steeds ontwikkelen. De vraag die zie opdringt is waar wij ons naartoe ontwikkelen, en is dit de goede richting.

 

In mijn optiek is de rol van de verschillende wetenschappen positief, tot zeer positief, en helpen zij het leven van de mensheid te verbeteren. Alleen wat ontbreekt is een samensmelting van al deze kennis, in de zin dat er niet alleen significante progressie is in bijvoorbeeld het kennisdomein van klimaatverandering, maar dat er een synergie plaats vindt tussen alle wetenschappen. De motivatie hiervoor is dat een progressie -publicatie van onderzoeksresultaten in een vooraanstaand wetenschappelijk tijdschrift - in bijvoorbeeld economie een hoge singulariteit heeft, en daarmee weinig of geen invloed uitoefent op andere wetenschappen, en daarmee de algehele entropie nauwelijks beinvloedt.

 

Wat het complex maakt is dat wetenschappers een bijzonder smal aandachtsgebied hebben binnen hun eigen vakgebied, en een publicatie bestrijkt vaak een wetenschapsniche die slechts door enkele andere wetenschappers -soms zelfs wereldwijd - wordt gekend. Hierdoor is de bijdrage van dit specifieke onderzoek op algemene mondiale maatschappelijke schaal van geringe invloed. Hierbij kunnen wij niet de wetenschappers hiervoor verantwoordelijk houden, omdat het een jarenlange, intensieve studie en daarna langdurig, gericht onderzoek vergt, voordat een baanbrekende ontdekking gedaan kan worden.

 

Wat wij als maatschappij verlangen in een synergie tussen alle/vele bestaande wetenschappen, waardoor resultaten in een specifiek wetenschapsdomein een ander domein positief kunnen/zullen beinvloeden. De vraag is alleen hoe.

Dit onderwerp staat enigszins los van PP, en valt meer in een persoonlijk gekozen onderzoeksonderwerp. In mijn optiek is dit een sterk filosofisch geinspireerd onderwerp, het is mijn intentie in de komende jaren hier inhoud aan te geven, waarbij ik mij realiseer dat dit onderwerp van een schier onbegrensde complexiteit is, en daarom staat op voorhand absoluut niet vast dat ik hier in zal slagen, sterker nog, de kans is veel groter dat ik dat niet, dan wel zal doen, maar zoals op andere pagina’s benadrukt : het is de weg die inhoudt aan ons leven geeft, niet het doel, het is de weg waar wij als mensen inhoud kunnen geven aan ons leven en onszelf ontwikkelen, en hiermee een bijdrage leveren aan ons -en dat van anderen - leven.

 

De motivatie tot dit onderwerp komt voort uit het -actueel- ontbreken van beschikbare literatuur/boeken/websites - althans waar ik kennis van heb -als u hier wel informatie of links voor kent, wilt u dan zo vriendelijk zijn deze te e-mailen.

 

Het is mijn visie dat een groot deel van de wereldbevolking zoekende is naar nieuwe aansprekende ideeen omtrent hun bestaan, hun levenspad, hun doel in dit leven, richtlijnen voor hun bestaan en de interactie met anderen die hun levenspad kruisen, voorbeelden van nieuwe theorien of alternatieve levensbeschouwingen zijn o.a. : Scientology en Kaballah

 

De vraag die zich opdringt of er daarnaast of daarboven een meer algemene theorie geconcipieerd zou kunnen worden, Een waarbij de intrinsieke waarden van mens worden erkend, en waarbij mensen hun kernvragen tav hun bestaan beantwoord vinden. In mijn optiek is PP een zeer goede basis of inspiratie voor deze theorie, omdat deze zich richt op het vervolmaken van het levensgeluk van alle mensen, en daarmee de entropie in de wereld te verlagen, alleen dient een unificatie hypothese hier boven uit te stijgen en een breder kader te geven aan het mens-zijn.

 

Ik heb een aanvraag gedaan bij de John Templeton Foundation (USA) om deze studie te ondersteunen, waarbij ik heb aangegeven dat het misschien een goed idee is als er een specifieke internetsite wordt opgericht, waar iedereen zijn ideeen kan bijdragen aan dit onderwerp.

 

 

Aristoteles spreekt zich -natuurlijk- ook uit over de waarde van het leven, hij reageert hierbij op andere/voorgaande denkers, die het idee hadden dat pas bij het overlijden van de persoon kan worden gesteld of deze een gelukkig/volwaardig/positief leven heeft gehad, daar valt zeker iets voor te zeggen, alleen betekent dit dat er tijdens het leven er geen reflectie zou kunnen plaatsvinden, althans slechts een incomplete -omdat het verdere verloop nog onbekend is. Aristoteles stelde ook dat het niet onderzochte leven,niet het leven waard is, ook dit is -ten dele- waar, omdat alleen bij een volwaardige interactie met alles in het leven de mens zijn volledige potentie ervaart en kan waarmaken. De vraag die zich hierbij opdringt, is in hoeverre het noodzakelijk is voor de zelfverwerkelijking van de mens dat deze zich volledig bewust manifesteert in zijn omgeving en de interactie hiermee aangaat, en hierbij contribueert aan alles dat hem/haar raakt. De vraag is welke richtlijnen hierbij het beste gehanteerd kunnen worden, en welke dan goede en welke slechte zouden kunnen worden benoemd, hierbij treedt direct een enorm risico op, dat mensen worden gedwongen zich volgens een vooraf bepaald stramien te gedragen in het zich voor hun uitrollende levenspad. Door de wereldreligies is hier reeds uitvoering invulling aan gegeven, en is ook gewillig door vele gevolgd, waarbij stellende dat deze regels zeker een positieve bijdrage leveren/hebben geleverd aan het vervolmaken van de mens(zijn)/maatschappij.

 

Alleen is het voor het 3e millennium gewenst om op basis van een positief mensbeeld, een reflectie van de bestaande richtlijnen en de waarden die de mens helpen in zijn verdere vervolmaking door te voeren en inhoud te geven. Een cruciale factor is of wij in een nieuwe theorie het Godsbestaan een rol geven of niet, op dit punt ervaar ik een zeer sterke tendentie dit wel te doen, de motivatie hiervoor is dat de -in mijn optiek- momentane complexiteit van de mens nog veruit ontoereikend is om zijn rol in het universum bij volledigheid te beschrijven op basis van wetenschappelijke studies, en dat het nog mogelijk een millennium kost voordat de mensheid in staat is zijn oorsprong en zijn uiteindelijke doel geheel vanuit zichzelf te verantwoorden en vorm te geven. Ik realiseer mij hierbij dat dit intrinsiek botst met wetenschappelijke denkbeelden/normen, hier staat tegenover dat de actuele wetenschappen op dit terrein nog niet de progressie hebben gebracht die ons definitief doen breken met de acceptatie van het Godsbestaan, waarbij ook een motivatie is dat een definitieve ontkenning hiervan ook niet binnen ons kennisdomein ligt. Hier op aanvullend dat het slechts een aanzet is tot het verwezenlijken van een theorie, waarbij na lange studie, ook kan worden geconcludeerd dat aannames aan het begin herzien dienen te worden, daarmee het behaalde resultaat niet ontkrachtend!

 

 

Bij verdergaande reflectie over het ontwerp van een unificatie hypothese ( these/idee) wordt mij steeds meer gewaar dat dit niet lukt binnen bestaande wetenschappelijke kaders, wat ikzelf niet als een belemmering zie, alleen is wel belangrijk dit vooraf vast te stellen. Mijn idee is dat PP een prima domein is om de levensinhoud in het actuele leven vorm te geven, te stileren, te modificeren en te optimaliseren, alleen voor een alomvattende theorie schiet dit tekort. Reden hiervoor is dat ik het concept zou willen onderzoeken betreffende meervoudige cycli van bestaan, waarbij de bovenstaande afbeelding een primitieve indicatie is van een 18tal cycli -volledig arbitrair, en puur illustratief ! Waarbij de stelling is dat dit leven er een is een cyclus van vele, waarbij er sterke interconnectie is tussen de verschillende cycli, en dat er sprake zou zijn van een positief versterkend effect.

 

De vraag die zich onmiddellijk opdringt, is die dat er absoluut geen bewijs voor aan te dragen is dat dit daadwerkelijk zo is, en dit zal er op afzienbare tijd ook niet komen. Hiernaast kan ook simpelweg gesteld worden dat het een volledig verzonnen/absurdistisch idee is, want waarom zouden het er niet 2,10,20,40 etc. zijn, maar gewoon simpelweg 1. De andere vraag die zich opdringt : welk leven, welke cyclus is nu het belangrijkst, en waarom, en waarom de andere niet. Waarom zou er ueberhaupt sprake zijn van opvolgende cycli, wat voegt deze theorie toe aan dit leven, welke noodzaak is er voor deze theorie, in principe is dit niets anders dan er in het Boeddhisme en Hindoeisme wordt aangedragen als verklaring voor het zijn, waarom zouden we deze theorie uitwerken, welk voordeel is er in dit leven aan te behalen, gesteld dat deze theorie wordt opgesteld? Er zijn veel vragen te stellen, en daarmee wordt gelijk de complexiteit en het sterk filosofische karakter van dit idee duidelijk, en ook het zuiver contemplatieve karakter van het fenomeen, met een navenant afwezige praktische toepassingswaarde.

 

Waarom dan toch de poging? Vanuit een persoonlijke interesse en als instigatie voor een brede discussie en hopelijk een op termijn vergroot kennisdomein.

 

Nietzsche heeft een reactie geschreven op de Christelijke leer, waarbij hij aangaf dat een singuliere focus op het leven na dit leven, een miskenning van dit leven is, het enige leven dat wij kennen en ervaren, en het enige wat wij ervaren en waarin wij onszelf kunnen manifesteren, het volgende leven is voor ons een niet kenbaar, niet beïnvloedbaar fenomeen, en het hebben van een overheersende focus op het volgende leven is een miskenning van dit leven, en is daarom in zijn ogen niet correct. Hier op aansluitend zou een unificatietheorie dit idee van Nietzsche ook dienen aan te hangen, alleen zou een contemplatie over de voorafgaande cycli en aanstaande cycli mee kunnen worden genomen in het optimaal acteren.

 

Mogelijk is dat het meest dwingende doel : het verhogen van het bewuste leven van de mens, door een verhoogd bewustzijn en het meer en intensiever ervaren van het actuele leven, zich meer bewust zijn van de keuzes die men heeft, die men maakt en de oorzaken en gevolgen hiervan.

Positieve Psychologie & Filosofie

Een persoonlijke visie

File:UK Flag Wavy.jpg