The Emotional Carpet of Life

De Duurzame  Verweving van onze Levens-emoties

File:UK Flag Wavy.jpg

De afbeelding hierboven komt u waarschijnlijk niet bekend voor, toch is er een heel grote relevantie met uw leven, uw emotionele leven.

 

De afbeelding is een foto van een wandtapijt dat in een kasteel in Zuid-Frankrijk hangt.

 

 De vorm van de afbeelding is enigszins rakend aan het thema:

 

connectie, sociale interactie, zorg, nabijheid, interactie, activiteit, passiviteit, verlangen, zijn, worden, genoegen, affectie, plezier, genot, verdriet, relatie, hulp, afhankelijkheid...

 

Het idee achter dit thema is dat het leven een emotioneel leven is.

 

Alles in dit leven is emotie.

 

Soms positief, soms negatief.

 

Soms vanuit eigen actie, gedachten, handelen.

 

Soms vanuit de ander.

 

Maar altijd is daar de emotie, de emotie is wat ons stuurt, wat ons tot mens maakt –tot ontwikkeld mens.

 

Wat doen wij met de emotie die ons vervult, overvalt, deelgenoot maakt.

 

Het wandtapijt is een paar honder jaar oud, en is waarschijnlijk vervaardigd door meerdere mensen, misschien jonge mensen, waarschijnlijk vrouwen, maar mogelijk ook gedeeltelijk door mannen.

 

Het heeft waarschijnlijk jaren gekost om het wandtapijt te maken tot wat het nu is/wat wij nu zien.

 

Het zijn honderdduizend of meer gekleurde draadjes die zijn verweven tot dit prachtige stilleven.

 

De analogie met ons emotiole leven is dat wij als emotionele wezens elke dag opnieuw overspoeld worden met duizenden emoties—soms sterk, soms zwak.

 

Al deze emoties verwerken wij tot een coherent geheel, tot een zinvol, representatief wereldbeeld, zelfbeeld, verwachtingspatroon, zelfvertrouwen, geluksgevoel, ...

 

Dit Wandtapijt vertegenwoordigd de samenvatting van honderduizenden emoties, samengebundeld tot een coherent geheel.

 

Alleen niet altijd is de totaalcompostitie gelijkend aan deze voorstelling, maar zijn er aberaties, asynchrone verstoringen, hiaten, dissonanten, onvolmaaktheden,.. Niet alle gedeelten van het emotioneel levenswandtapijt vormen een harmonisch eclectisch utopisch nec plus ultra sympfonie, nee het leven geeft ons plezier en genot, maar daarnaast neemt het leven ons dingen af, en is er sprake van verminking, verstoring, onvolmaaktheid, disharmonie,...chaos.

 

In essentie is het leven chaos.

 

Wij proberen, net als de generaties voor ons, onszelf te ontworstelen aan de chaos. Vaak lukt dit –wanneer je in de westerse maatschaap woont, is er een inherente staat van geordendheid die de chaos bestrijd.

 

Toch kan het zijn dat je emtionele leven zich af en toe aanvoelt als chaos, je bent niet in staat een coherent beeld te vormen van de zaken die je ervaart of hebt ervaren. Dan is het de uitdaging om die gepercipieerde chaos te verruilen/om te bouwen/ te verwerken/ te transformeren in een coherent logisch transparant constituerend geheel.

 

Daar is de analogie met het wandkleed, alle emoties die we ervaren zijn de honderdduizende draadjes die samen de emotionele compositie van je emotionele belevingswereld vormen. Het leven is opgebouwd uit laagjes, miljoenen laagjes, die samen een coherent of minder coherent geheel vormen. Soms wordt een (emotioneel)wandtapijt tijdens de constructie op wreede manier verwoest of beschadigd. Wanneer je een emotioneel zware periode ervaart ( verlies dierbare, ernstige ziekte, financiele afhankelijkheid, fysiek/mentaal misbruik) dan wordt het beeld dat je had gevormd verstoord, dan passen de de draadjes niet meer op de goede plaats, of het prachtig geweven deel heeft zijn kleur, compositie, helderheid, sprankelendheid –schijnbaar– verloren.

 

Dat kan, dat is de realiteit, dat is het leven, dat is een vast gegeven, alleen was je er misschien niet helemaal op voorbereid dat dit nu zou gebeuren, als het over een paar jaar zou gebeuren, zou het beter zijn....

 

Waar het om gaat is dat iedereen zijn eigen levenskunstwerk maakt, door het leven van het leven dat hij/zij kiest, en aan het eind of in het midden kan er soms een geheel of gedeeltelijke evaluatie worden gemaakt van de progressie, prestaties, verdiensten, ...

 

En als je dan op een afstand naar je de mentale compositie van je leven kijkt, is het dan iets dat je vervult van vreugde, liefde, dankbaarheid, plezier, genot, geluk.

 

Wie zegt wat goed is en wat slecht is, ... Veel mensen, die zelf eigenlijk ook geen goed beeld hebben.

Het gaat er om hoe jij je emotionele landschap inricht, wat je toelaat, wat je weglaat, wat je toevoegt, wat je bijdraagt, wat je wil verbeteren, veranderen...

 

Als een bepaald gedeelte van het wandtapijt niet zo is geworden als je dat had gewild, dan kan je een ander gedeelte misschien.

 

Het is geen geringe opdracht om een mooi emotioneel levensschilderij te maken, niemand vertelt je hoe je het moet doen, veel mensen zeggen wat je niet moet doen, maar slechts een zeer selecte groep vertelt je wat wel te doen, waarbij dan ook nog eens geldt dat ze een daadwerkelijk positief georienteerde stimulerende bijdrage willen leveren aan jou leven -koester  deze mensen, want deze zijn zeldzaam, zeer zeldzaam.

 

Ik ben er slechts enkele tegengekomen en dat was via boeken –zie de secties hierover.

 

Natuurlijk is het zo dat niet iedereen zijn emotionele wandtaptijt volledig zal voleinden, sommige mensen is het niet gegeven om hun leven tot ver in volwassenheid te leven, in trieste gevallen stopt het leven voor het 10e of 20e levensjaar. Dit zijn bijzonder onfortuinlijke gevallen die vooral voor nabestaanden voor grote emotionele uitdagingen vormen.

 

Maar er van uitgaande dat iemand gemiddeld 75 jaar wordt en de huidig geborenen zelfs 100, is de het vraag hoe je de emoties over die lange tijd een geordende plek in je leven geeft. De uitdaging ligt daarin om de sterke en zwakke emoties te herkennen, de positieve en de negatieve en deze allemaal te verweven tot een eclectisch synergetisch contribuerend energetisch symbiotisch geheel.

 

Vaak worden negatieve emoties weggestopt, ontkend, genegeerd, gebagetelliseerd etc. Terwijl positieve emoties het tegenovergestelde ervaren. Terwijl het de bedoeling is om van beide te leren! Beide emoties zijn daar om je iets te leren, ze bieden je een - instantaan - leerproces, dat niet altijd gelegen komt, maar er wel is, en is voor een reden!


Daarom is niet alleen het doel in het leven om allerlei fysieke voorwepen te verzamelen, maar veel meer positieve en negatieve emoties en die te begrijpen, te interpreteren en om te buigen naar levensvervullende leermomenten.

 

Positieve Psychologie & Filosofie

Een persoonlijke visie