Hij/zij die stopt met spelen, stopt met leven

Het ego is een natuurlijk onderdeel van ons zijn - Freud had het al begin van de 20e eeuw over het Ich, Es en het Ueber-ich (Superego) - het ego vormt een evident onderdeel van onze persoonlijkheid. Het wordt sterk gevormd in onze jeugd en heeft dan nog een vrij fragiel karakter -het ego stelt veel eisen aan het individu om tevreden te zijn, en de termijn waarbinnen voldaan dient te worden aan de wensen is relatief kort -wanneer de individu relatief jong is, naarmate de leeftijd toeneemt, wordt deze termijn normaal langer. Zonder het ego zou het individu niet kunnen overleven in zijn/haar omgeving. Het ego zorgt ervoor dat het lichaam zich voedt, voldoende rust krijgt, inkomen genereert, contact aangaat met mensen, studeert, een carriere nastreeft en succes behaalt in sportwedstrijden, en strijd voor het voortbestaan van het individu zelf en de naasten.

 

Dus ons ego is een belangrijk te koesteren entiteit, alleen heeft het ego naast alle belangrijke overlevingsdriften -in al haar hoedanigheden - ook mindere kanten. Het ego verhindert soms dat andere individuen een beloning -financieel/fysiek/mentaal -ontvangen, omdat die door het individu/ego, zelf wordt opgeeist. Het ego neemt sommige voordelen van andere weg en kent die aan zichzelf toe - overlevingsdrang/erkenning van het ego.

 

Hier komt de gouden middenweg -als beschreven door Aristoteles in Nicomachean ehtics - terug als het richtsnoer voor het optimale handelen en denken van het individu. Wat wij aan het eind van onze ontwikkeling als mens - Humaniteit, Rechtvaardigheid, Matigheid, Moed & Spiritualiteit- als optimale interactie met alles in het universum kunnen bewerkstelligen is dat onze individuele wensen, meningen, uitingen, handelingen in overeenstemming zijn met deze 6 universele waarden, en de daar aan gerelateerde 24 karaktersterkten -zie sectie werkdocumenten.

 

Dit is een enorm complex en langdurig proces, dat lang niet iedereen volledig kan/zal voleinden. Het proces is complex en langdurig omdat gedurende de eerste 30 tot 40 jaar van het leven het ego wordt opgebouwd en een zeer vaste, grote, onwrikbare component van de persoonlijkheid is geworden, en als een Linux of Windows 7 (computer besturingssysteem) het volledig handelen van het individu stuurt, beheerst, controleert en corrigeert. En precies daarom zo lastig is om te vervangen of veranderen - dit kost een enorme hoeveelheid energie, tijd, inspanning, en volhardendheid - exact de reden waarom veel mensen dit traject niet ingaan, en hun gedrag -en denken- laten persisteren -ook al is het niet helemaal het gewenste.

 

Humaniteit -als een van de 6 hoofdwaarden- wordt sterk beinvloed door de mate waarin de individu zich openstelt voor de behoeften en wensen van andere individuen, alleen als het ego een minder geprononceerde rol kan spelen, kan het belang van de ander worden erkend, gevoeld en gediend. Het mooie hieraan is dat het ego - zijnde het stemmetje in je achterhoofd -ageert tegen de altruistische actie van het individu en continu komt met tegenwerpingen waarom het individu toch vooral aan zichzelf moet/kan denken en zijn eigen voordeel maximeren -mogelijk zelfs ten nadele van het andere individu(en).

 

In mijn optiek is het niet reeel te vragen/verwachten van alle individuen om een volledig altruistische rol in het leven op zich te nemen, dat is gewoonweg irreeel! Maar wat wel kan is de voor- en nadelen te schetsen van het handelen van de onbewuste mens - hij/zij die zich als egocentrisch individu in de maatschappij manifesteert - en de mogelijkheden die er voor iedereen zijn om zijn of haar gedachten/handelen in te richten naar ideeen van PP en filosofie.

 

Waarom dit betoog? Omdat het in mijn optiek niet mogelijk is om duurzaam boven niveau 8 te functioneren zonder dat er fundamentele herijking van de persoonlijke waarden en normen heeft plaats gehad. Het is mijn stelling dat een egoistisch ingesteld individu altijd onder dit niveau zal functioneren - normaal tussen 0 en 6, met de optie tot degradatie in het negatieve domein.

 

PP kan assisteren om de individu naar een hoger niveau van welbevinden te brengen, maar het is altijd het individu zelf die dit realiseert, waarbij het idee is dat vanaf een niveau 8 het individu vooral vanuit zichzelf een verdere groei kan realiseren, vanaf dat niveau is PP een minder geschikt domein en wordt meditatie een meer geschikt domein -zeker voor een duurzaam karakter van het verhoogde welzijn.

 

Onlangs was er een artikel in de Intermediair dat hier op aansluit, graag nodig ik u uit dit te lezen.

 

Tijdens Zen meditatie keert de individu in zichzelf, om vanuit een innerlijke rust te groeien. Dit is een vervolgstap als u eenmaal niveau 8 (of hoger) heeft behaald, omdat vanaf dat moment er voornamelijk spirituele groei voor u ligt, wat betekent dat u eerst een lang traject aflegt totdat u aan dit traject toe bent en de volledige bijdrage hiervan zult kunnen ervaren. Dit betekent ook dat dit traject volledig buiten PP ligt!

 

Waarschijnlijk zult u naast de studie PP andere ideeen opdoen die u helpen te groeien als mens, terugkomend op de alinea hierboven is het zo dat voor het functioneren als denkend en handelend mens, het vanaf niveau 8 waarschijnlijk alleen mogelijk is door veelvuldige innerlijke reflectie, waarbij meditatie een hulpmiddel is/kan zijn. Hier moet opgemerkt worden dat het geheel bij de individu ligt om de beslissing te nemen of dit ueberhaupt iets is wat hij of zij wenst. Het is gelijkend aan het behalen van een steeds hogere snelheid met een auto of vliegtuig -door de exponentieel toenemende wrijving tussen de luchtdeeltjes en het voorwerp bij steeds hogere snelheid, moet het voortstuwende vermogen navenant exponentieel toenemen (bij een gewenste verdere versnelling van de auto of het vliegtuig) - het zelfde geldt in dit geval, waardoor de individu een calculerend besluit kan nemen om niet de laatste stappen van deze ontwikkeling te voleinden.

EGO

En de wereld

Hij/zij die stopt met spelen,

stopt met leven.

Hij of zij die stopt met spelen, stopt met leven.

 

Waarom deze stelling? De idee is hierachter ligt in de perceptie dat kinderen van nature zich storten in het spel, maar dat volwassenen zich steeds minder speels in het leven staan. Welke oorzaak zouden we hiervoor kunnen aandragen? Een vrij voor de handliggende stelling is dat het genetisch/evolutionair is ingebakken dat kinderen voor hun optimale functioneren in de maatschappij over voldoende vaardigheden en competenties dienen te beschikken. Waarvan een groot deel in het onderwijs wordt vormgegeven, maar het spelen in hun directe omgeving met van alles en nog wat en niet in de laatste plaats met hun vrienden en vriendinnen geeft hun grip/begrip op hun omgeving, een periode die rond het 18e levensjaar enigszins wordt afgerond. Een mooi voorbeeld hiervan is dat vaak op die leeftijd wordt gestart met rijlessen om het rijbewijs A/B te halen, om dit bewijs vervolgens tot aan de 70e verjaardag te gebruiken -zonder tussentijdse bijscholing, behalve het autonome leren tijdens het rijden zelf.

 

Maar het spelen met alles in de omgeving -fysieke & mentale voorwerpen ( bijv. boeken)- leidt tot een verhoogd, geïntensiveerd begrip hiervan, en mogelijk dat er zelfs onverwachte ontdekkingen worden gedaan. Door continu de interactie aan te gaan met alles en iedereen in zijn of haar omgeving vindt groei plaats.

 

Iedereen geeft dit op zijn persoonlijke manier vorm, de een stort zich volledig op een sport -of zelfs meerdere- de ander vindt een hobby in studie, terwijl een ander een van de 10.000 andere hobby's -soms zelfs gecombineerd- kiest om zijn/haar vrije tijd mee te vullen.

 

Maar ook werk is een bijzondere plek om plezier te beleven, iets dat voort kan komen uit het creatief omgaan met alle uitdagingen die het biedt. Het gaat erom om die uitdagingen te erkennen en als persoonlijke groei te zien. Door problemen niet te zien als vervelende, nare, moeilijke momenten in het bestaan als werknemer, maar als een complex spel, waar je zelf de uitkomst, de spelregels, de route en natuurlijk de beste oplossing kunt aandragen -om dit vervolgens te delen met de collega's, of beter nog deze te betrekken in het persoonlijke gepercipieerde spel, en hun te overtuigen van het verfrissende, vernieuwende, veranderende werkmethode en de voordelen hiervan -voor iedereen. Waardoor voor iedereen duidelijk wordt dat het - ogenschijnlijk -monotone werk als verfrissend ervaren kan worden, ook al is het maar voor een kort tijdsbestek. Door het bieden van een nieuw perspectief, een tot dan toe onderbelichte zienswijze, kan het inzicht van vele positief beïnvloed worden en daarmee het enthousiasme toenemen waardoor de intrinsieke arbeidsmotivatie sterk verbert en mogelijk belangrijker, de relatie tussen de collega’s spontaan opleeft en een meer sociaal karakter krijgt of versterkt.

 

In het boek van Patrick Williams, Becoming a professional Life Coach, geeft een collega aan, dat zij het begrip : PLURK heeft bedacht. Een acroniem dat is opgebouwd uit PLAY en WORK. Door dus tijdens het werk momenten te vinden die als spel kan worden ervaart, waardoor u tijdelijk ontsnapt aan de stress en monotonie van het werk en kortstondig zich overgeeft aan een meer prettige tijdsbesteding. Een werkgever zou dit al snel kunnen zien als een minder productieve houding van de werknemer, alleen is het zo, dat het onmogelijk is om gedurende 8-10 uur , 100% effectief te zijn. Een kortstondig spelmoment kan het uur (de uren) daarna weer een verhoogde effectiviteit geven doordat de werknemer een kortstondig autonoom moment van welbevinden ervaart die hernieuwde energie geeft aan het individu en daardoor uiteindelijk als -bijzonder- positief voor zowel de werknemer als ook de werkgever is, ook omdat tijdens deze kortstondig spelmomenten tijdens het werk -alleen of samen met collega's- kan leiden tot een vernieuwd, verbeterd inzicht - doordat er (vaak) sprake is van een Flow moment waardoor een helderder beeld van het effectief functioneren van het individu in zijn functie, de voortgang van het project, een idee tav een lopend project, het realiseren van een andere prioriteit die tot dan toe onvoldoende/geen aandacht was gegeven, maar voor het financieel rendement van het bedrijf wel van cruciaal belang is.

 

Dus, af en toe even spelen tijdens het werk is goed voor u en goed voor de baas!

Ego's zijn vaak net als luchtballonnen. Als we jong zijn, zijn de ballonnen klein, en naar mate we ouder worden - en harder kunnen blazen– worden ze steeds groter, en laten we het niet na om de ander te wijzen op onze mooie grote ballon, en de ander te wijzen op zijn/haar kleine/minderwaardige ballon - superioriteitsbeginsel. Een heel evident voorbeeld van grote ego's zijn de mensen op de hoogste posities in de politiek, bedrijfsleven, sport en religieuze instituten. Vaak zijn uitingen, toespraken, handelen, uiterlijk vertoon een duidelijke indicatie van een vergroot ego. Het disproportionele (grote) ego heeft het individu naar de positie gebracht waar het nu is, en het wil deze positie minimaal continueren, of liever nog hier boven uit stijgen, onafhankelijk van de consequenties hiervan voor andere individuen.

 

De foto boven dient als een figuurlijke illustratie van de ego’s van verschillende mensen in een ruimte, wat hierbij naar voren komt is dat er slechts een beperkte ruimte is, wat inhoudt dat er niet noodzakelijk voldoende ruimte is voor alle gemaximeerde ego's en dat sommige zich minder dan maximaal dienen te manifesteren om toch met de anderen - in een ruimte - te functioneren.

 

Op de foto hiernaast is een hete luchtballon afgebeeld -als beeldspraak van het ego - dat nog verder wordt opgeblazen om nog verder te stijgen.

Het ego manifesteert zich voornamelijk in de uiterlijke -buiten het individu - wereld. Door speciale/dure/unieke/onderscheidende : kleding, juwelen, uiterlijke kenmerken -bijvoorbeeld haardracht of make-up- bezittingen zoals : huizen, auto's, brommers, boten, gebruiksvoorwerpen, vakanties etc.

Door uiterlijk vertoon van geldelijk gewin -verworven bezittingen- in dit leven, ondervindt het ego erkenning -door herhaalde externe bevestiging van de bereikte materialistische doelen, wordt het ego gevoed en bevestigd in zijn positieve zijn.

 

Het is veel -zeer veel- lastiger om erkenning te verwerven voor positieve interne persoonlijke eigenschappen, simpelweg vanwege het feit dat die niet waarneembaar zijn vanaf de buitenkant en dus alleen kunnen worden ervaren door een intrinsieke -langdurige- interactie met het individu, en dus een aanzienlijke inspanning van de ander vergt, die hier lang niet altijd -vaker niet dan wel- de tijd of behoefte aan heeft, en zich veel liever concentreert op de makkelijk verifieerbare en vergelijkbare extrinsieke eigenschappen van de andere individu, om hier gelijk materialistische beoordelingen aan op te hangen, en indirect het behaalde succes van het andere individu daarmee beoordelend.

 

Deze indirecte beoordeling van het individu - gebaseerd op het materialistische resultaat van zijn/haar inspanningen in dit leven - geeft voeding aan het vergroten van extrinsieke rijkdom omdat deze makkelijk, snel, en veelvuldig wordt bevestigd, erkend en bewierookt, waardoor het ego een continue stroom van positieve bevestiging ontvangt en hierdoor persisteert in dit handelen - het vergroten van visueel waarneembare rijkdom, aanzien, status etc.

 

Het is enorm moeilijk om hier van los te komen, velen zullen dit dan ook niet doen, voor de weinigen die dit wel lukt ligt er een wereld van vrijheid voor hun, alleen is er een complexiteit tav het functioneren van het individu in de maatschappij, omdat de individu immer onderdeel hiervan zal uitmaken, maar door intrinsieke rijkdom ipv extrinsieke rijkdom na te jagen plaatst de individu zich buiten de geaccepteerde doelen in het leven, en ondervindt hierdoor duidelijke spanningsvelden die het persisteren in dit handelen allesbehalve eenvoudig maken, en veel energie en doorzettingsvermogen van het individu vragen.

 

Daarom zal er vaak sprake zijn van een symbiose - het verenigen van de persoonlijke intrinsieke doelen met de breed geaccepteerde conditionering van het najagen van materialistische, extrinsieke doelen. Deze duale strategie kan voor het individu een optimum vormen binnen de hem of haar gegeven ruimte en competenties en sociale relaties.

 

In het boek : Character Strengths and Virtues- Cristopher Peterson/ Martin Seligman , specifiek, het hoofdstuk Moed, wordt beschreven dat mensen die beschikken over ego-resilience - ego met terugveerkracht - veel beter in staat zijn om de problemen die zich inherent in hun leven zullen voordoen te verwerken tot een voor het individu leerrijke/verrijkende ervaring. En dat mensen die niet over een terugveerkractig ego beschikken, de moeilijkheden - die het leven intrinsiek in zich verenigt- als extra zwaar ervaren. De vraag is of hier een interventiemogelijkheid ligt om de veerkracht van mensen te vergroten/bevorderen, ik kom hier op terug.

Als wij onze blik 's avonds naar de heldere hemel richten om daar alle lichtpunten/tjes te ervaren van de sterren die zich in het heelal bevinden -of hebben bevonden -, is het alsof wij steeds meer sterren zien naarmate we langer kijken. Maar wij kunnen de onuitputtelijke verzameling van heldere en mindere heldere sterren ook zien als een representatie van de wereld van alle ego's van alle mensen. Iedereen vraagt, smeekt, heeft behoefte aan erkenning van zijn of haar ego. Als wij -ons ego- worden erkent/herkent dan schijnt onze ster momentaan extra fel. Alleen de avondhemel is vol met miljarden sterren en het is niet alle sterren gegund om dezelfde mate van erkenning in deze wereld te verkrijgen, zeker niet zoals enkele- gefortuneerde - dat ervaren, en daarom zijn wij altijd daar, wachtend op het moment dat wij worden erkend door de anderen/andere als unieke/bijzondere persoon en door deze erkenning groeien wij en voelen wij ons werkelijk aanwezig in de wereld. Misschien is het daarom wel dat wij elke mogelijkheid die wij hebben om een ander positief te erkennen in zijn/haar zijn, een kans is om ons wederzijds mens zijn te erkennen er elkaar hiermee positief te bevestigen in de rol in dit leven.

Positieve Psychologie

Een persoonlijke visie

File:UK Flag Wavy.jpg