De TRANSITIE Hypothese

De

Transitie Hypothese

 

Positieve Psychologie & Filosofie

Een persoonlijke visie

File:UK Flag Wavy.jpg

De Transitie hypothese is actueel de meest interessante die ik wil uitwerken, en waarvan ik het idee heb dat deze een daadwerkelijke,

vergaande en positieve invloed kan hebben op het optimaal functioneren van uzelf en anderen rondom u.

 

Ik heb onderstaand pdf document gisteren gepubliceerd op de site van IPPA , waarbij ik de opmerking maakte dat ik deze hypothese als een soort aha-erlebnis ervaarde tijdens de  Olympiade van de BSO mijn tweeling zoons. Om de sportdag elan te geven waren de mannen van REP uitgenodigd die de dag openden met muziek, zang, een lasershow en een positieve boodschap.

 

Wat er vanuit een psychologisch perspectief gebeurde, was dat iedereen werd collectief door een diep ervaren transitiemoment gepakt, wat door geluid, licht, zang, visuele effecten en zang was geconcipieerd. Door ons volledig op te laten in de openingsshow, mee te dansen, springen, zingen en klappen, bevestigden wij allen collectief dat wij volledig klaar waren voor de navolgende activiteit, en dat wij mentaal,fysiek en emotioneel volledig opengesteld waren voor deze nieuwe ervaring en de voorgaande activiteit(en) volledig hadden afgesloten, ja we wilden sporten, ja we wilden winnen, ja die grote beker zou binnenkort van ons zijn, ja wij hadden de goede kleur t-shirts aan, ja onze namen stonden er op , ja wij waren van BSO xxx, ja wij zouden weer opnieuw voor het podium plaatsnemen als wij alle activiteiten hadden afgerond, en ja wij wilden graag die medaille die bij de deelname hoorde en ja we waren aan het eind van de dag trots op onze prestaties en ja wij zouden volgend jaar opnieuw aanwezig zijn om opnieuw met zijn allen een prachtige dag te beleven.

 

Dit bovenstaande verhaal ter illustratie van het principe of het concept van transitiemomenten, In het nieuw opgestelde bovenstaande schema - als pdf document te downloaden– ziet u in de bovenste rij nette opeenvolgende activiteiten, die elkaar perfect opvolgen, zonder enige interferentie. In de onderste rij ziet u activiteiten die elkaar overlappen, dit kan in tijd zijn, dit kan fysiek zijn ( qua plaats of qua persoonlijke staat ) maar als belangrijkste component die ik hier wil inbrengen is de mentale overlap van activiteiten, door het mentale switch-moment een asynchroon verloop  te laten hebben tov het fysieke -daadwerkelijk in het tijdruimtecontinium plaatsvindende evenement -  ervaart  de individu een psychologische conditionering die niet overeenstemt met het daadwerkelijk plaatsvindende evenement.

 

Door een niet synchroon lopen van de psychische realiteit en de fysieke realiteit is de effectiviteit van het individu minder dan optimaal. Waarom hiervoor een hypothese op te stellen?  Een reden hiervoor is dat als de uit fase lopen van de psychische beleving met de fysieke beleving de individu bij een langdurige voortduring een sterk gevoel van onbehagen kan ervaren.

 

Vaak is er in het dagelijkse werkleven vaak sprake van vele elkaar opvolgende vergaderingen, acties, bezoeken, telefoontjes, uitwerken/uitzoeken van vragen etc. Het is voor de individu van belang om telkens te streven naar een optimale synchronisatie van de mentale staat met de fysieke/bedrijfsmatige werkelijkheid, alleen dan zult u in staat zijn uw activiteiten optimaal te voleinden. Wie kent het fenomeen niet dat men al 15 minuten in een vergadering zit, maar eigenlijk nog steeds zit na te denken over de telefoontjes van de ochtend daarvoor en de acties die daar uit voorgekomen zijn en allemaal nog gepland, uitgewerkt en gecommuniceerd moeten worden, en dan ook nog de acties die voor de middag na de vergadering staan gepland, en wat er nog aan voorbereiding hiervoor gedaan moet worden. Allemaal valide, waar, acuut en met hoge prioriteit, maar intussen is de vergadering reeds 30 minuten onderweg en u bent alleen fysiek aanwezig geweest, en heeft daardoor geen significante bijdrage geleverd aan de vergadering, waardoor de vraag zich opdringt : wat doe ik hier?  Misschien is dit niet altijd een wereldschokkende gebeurtenis, maar het illustreert wel uw houding en uw daadwerkelijke effectiviteit.

Een andere situatie waar het zelfde fenomeen zich voordoet is in de persoonlijke sociale kring. Doordat u een veelvoud aan relaties heeft, naast u mogelijke gezinssituatie, heeft u een of meerdere emotionele ( liefde )  relaties met anderen ( man of vrouw), als u een nieuwe liefdesrelatie bent gestart, maar de voorgaande (nog) niet heeft, kan het fenomeen van asynchroon ervaren handelingen en emoties zich voordoen. Uw nieuwe partner vraagt om uw fysieke en mentale aanwezigheid, maar eigenlijk is alleen uw fysieke presentie daar. Doordat uw gedachten niet alleen in de nieuwe relatie liggen, maar voor ( bijv. 40 % ) nog in de voorgaande liggen. Deze psychisch ongewenste situatie kan vervelende gevolgen hebben, omdat u een onbalans ervaart van het niet niet fysiek/mentaal afgesloten zijn van de voorgaande relatie, terwijl de nieuwe relatie al volledig fysiek en mentaal aanwezig is en deze –terecht-  ook opeist. Aan u is dan de uitdaging om een synchronisatie van gevoelens, emoties, ideeen, wensen, aandachtsgebieden etc. tot stand te brengen. Alleen dan zult u ten volle kunnen genieten van de nieuwe relatie.

 

In principe heb ik twee voorbeelden gegeven van het potentiele asynchrone karakter van uw denken en handelen, natuurlijk is het toepassingsgebied niet beperkt tot deze twee voorbeelden, in principe ervaren wij gedurende de dag mogelijk wel 100 transitiemomenten, die alle tezamen bepalen in hoeverre wij als emotioneel effectief mens leven. Het simpele moment van opstaan s ochtends om naar het werk te gaan is een ideaal voorbeeld van transitie, van een slapende naar een wakkere/actieve toestand, vele hebben hier moeite mee en laten de wekker 3 tot 4 keer af gaan alvorens te besluiten toch deze dag opnieuw te ervaren. Als we in de auto/trein/motor/fiets stappen vindt opnieuw een transitiemoment plaats, waarbij wij ons volledig bewust dienen te zijn van de risico's die het wegverkeer inherent kent. Het is het transitiemoment van de thuissituatie naar de werksituatie, waarbij u zich langzaam voorbereid op de activiteiten van die dag tijdens het werk, u speelt als het ware een speelfilm af van de gebeurtenissen waarvan u het idee heeft dat ze die dag zullen plaatsvinden, en u stelt zich er al vast op in, en gepercipieerde problemen worden alvast geïdentificeerd en gekenmerkt, zodat ze gedurende de dag niet als zodanig ervaren zullen worden, maar reeds hun plaats hebben gevonden in de speelflim die  maandag heet.